مدتهاست ،مجازی شلوغیم...

مجازی شادیم...

مجازی میخندیم...

مجازی دلمیبندیم...

مجازی دیگران را دلداری میدهیم...

مجازی عاشق میشویم...

اما....

اما واقعی"تنهاییم"...

واقعی درد میکشیم...

واقعی میشکنیم...

واقعی اشک میریزیم...

واقعی متنفر میشویم...

آری؛ یخبندانیست، زمین!!

سرهایمان را در گوشی هایمان،فرو کرده ایم...

در پناه فیلترشکنها...

زاغ سیاهه یکدیگر را هک میکنیم،

ببین...

اینکه به پایکوبی اش نشسته ایم،

انقراضه عشق است و خوشبختی؛

واینک ،دسته جمعی،آغاز یخبندانمان را،لایک میکنیم....